گروه فرهنگی «سراج24»، با گذشت بیش از یکسال از تاسیس سازمان سینمایی نابسامانیها در حوزه سینما روز به روز در حال افزایش است و سوءمدیریت ریلگذاران و کسانی که داعیه مدیریت سینما را دارند به بیقانونی و قانونتراشی خلاصه نمیشود.
اگر مسائل اصلی و فرعی امروز سینمای کشور به چنین نابسامانی و بی قاعدگی دچار شده تنها دلیلش مدعیان ریلگذاری هستند که تصمیم دارند قطار سینمای ایران را به دره سقوط رهنمون کنند! این سوءمدیریت به دلیل اینکه یک نگاه صنفی انحصارطلبانه را در خود مستتر دارد گریبان حوزههای مختلفی در مسیر تولید، پشتیانی و پخش آثار سینمایی را گرفته و همه چیز با توجه به بلوکسازی در عرصه صنفی، همچون گذشته جنبه مافیایی به خود گرفته است.
از ساخت پروژه های ضد فرهنگی نظیر فیلم لاله گرفته تا هزینه شدن منابع فیلم های فاخر برای پروژه های بی ارزش و کم کیفیت ؛ همگی حاصل دسترنج جواد شمقدری در طول دوران ریاستش بر سینمای کشور است که متاسفانه تا به امروز با وجود تمام انتقاد های وارده به وی و مدیریتش ؛ توسط دلسوزان فرهنگی کشور هنوز تصمیمیم قاعده مند برای این امور صورت نپذیرفته است .
آنچه در این متن مورد اشاره است سوءمدیریتی است که در حوزه شبکه نمایش و سینما تبدیل به بحران بسیار بزرگ شده ، بهتر است کمی شفاف تر به این موضوع بپردازیم؛ کشور ما در میان 189 کشور مستقل جهان جزو 50 کشور دارای صنعت سینما شمرده میشود و ادعای داشتن صنعت سینما را میتوان با تولید 70 تا 80 اثر سینمایی در طول یک سال توجیه کرد.
اما با وجود ادعای فوق به نظر نمی رسد سازمان سینمایی کشور تا به امروز قدمی را در جهت رشد و ارتقاء سطح آثار داخلی ترتیب داده باشد و مدیران حوزه سینمایی هنوز چارت هدفداری را برای اداره سینما در سازمان به اصطلاح سینمایی ندارند .
اجرای سیاست یکجانبه و لج باری مدیران سازمان سینمایی در طول چند سال اخیر منجر به این امر گردیده که امروز، تولیدکنندگان به این نتیجه رسیدهاند که سود در تولید است و به فروش و مخاطب افزایی آن نباید فکر کرد و لزا آثاری در سینما تولید و به اکران عمومی گذاشته می شود که فقط نظر شمقدری و اطرافیان وی را جلب می کند و در این میان مخاطب که روز به روز سالن های سینما ها را ترک می کنند هیچ اهمیتی پیدا نمی کند ؛ امری که به اعتقاد دلسوزان سینمای کشور روز به روز کمکی جدی به نابودی هنر هفتم در ایران می کند .
به اعتقاد بسیاری از کارشناسان فرهنگی کشور سینمای امروز ایران ضعیف و بیمار شده و حمایت از آثار کم ارزش و ضد فرهنگی باعث گردیده تا فیلم سازان ارزشی و قدیمی سینما دیگر رقبتی برای تولید آثار فاخر نداشته باشند؛ امری که به نظر می رسد نوک پیکان مشکلات را به سمت سازمان سینمایی کشور کشانده است .
به عبارت بهتر وقتی فیلم ساخته می شود که به نمایش در نمی آید و مشخص است که این گونه فیلم ها از سوی عده ای خاص و با رانت ساخته شده است هیچ ارگان یا شخصی را نمی شود تقصیر کار دانست مگر متولی ساخت و انحصار این گونه آثار در کشور و به اعتقاد بسیاری مدیران سینمایی ناتوان و گاه نابلدند نسبت به جایی که نشستهاند توانایی ندارند و این باعث مشکلات متعددی می شود.
متاسفانه در طول دو سال گذشته آثاری در سینمای کشور تولید و از سوی سازمان سینمایی مورد حمایت قرار گرفته که به جای آنکه فرهنگ انقلاب اسلامی را مورد توجه قرار دهد بیشتر در روند تخریب دغدغه های انقلاب و انقلابیون بوده است ؛ به عبارت دیگر فیلمی که سبک زندگی دینی را به چالش میکشد، نباید در نظام اسلامی اجازه پخش داشته باشد اما ما شاهد ترویج سبک های ضد ارزش در سینما و حمایت لجوجانه از این آثار در سینمای کشور هستیم .
- رهبر معظم انقلاب 23 مهر ماه امسال در سفر به بجنورد درباره سبک زندگی غربی و فروپاشی خانواده ها اشاره کردند و فرمودند " غربی ها برای ترویج سبک زندگی خود در بین ملتها از جمله کشور ما حضور دارند و با دادن سفارش فیلم به کارگردانها در پی اشاعه فرهنگ خودشان هستند،مسئولان باید هوشیار باشند."
جالب اینجاست که بعضی از هنرمندان مانند پرستویی،شیخ طادی و داریوش ارجمند و.. نیز در مورد وضعیت نامناسب سینما اظهار نظر کردند و این نگرانی وجود دارد که سینما خانوادهها را نسبت به خود بیاعتماد کرده است و مقصر این وضعیت سینماگران نیستند ؛اعترضین به فیلمها باید آنرا نقد کنند ،اعتراض اصلی به مسئولین وزارت ارشاد از جمله معاونت سینمایی است که غافلند و یکی از بانیان اصلی بحران،وزارت ارشاد و مشخصاًسازمان سینمایی است.
این نکات و ابهامات یادآور تذکر جدی مقام معظم رهبری در شهریورماه سال 89 است که گویا پس از دو سال برخی آن را از یاد بردهاند، ایشان در دیدار با اعضا هیأت دولت صراحتاً اعلام کردند: «اوائل امسال بود یا پارسال بود (یادم نیست) وقتى راجع به همین بودجه فرهنگى صحبت شد، به آقاى رئیس جمهور گفتم که من وقتى شنیدم شما این رقم کلانِ سنگینِ فرهنگى را تصویب کردید، از نحوه مصرف و جذب آن نگران شدم؛ با اینکه قاعدتاً آدم باید خوشحال بشود وقتى که بودجه فرهنگى زیاد میشود. مدیران ما دوست دارند که بودجهاى که به آنها داده میشود، جذب کنند؛ چون میدانند که اگر امسال جذب نکردند، سال دیگر خبرى نیست؛ لذا ناچارند جذب کنند.»
مقام معظم رهبری در همین بیانات تصریح کردند: «جذب بودجه فرهنگى در جاى مناسب، خیلى کار سختى است؛ کار آسانى نیست. کار فرهنگى مثل ساختوساز نیست که آدم بگوید خیلى خوب، این زمین، این هم مصالح، حالا بروید بسازید... در کار فرهنگی باید به دنبال «تولیدات» بود نه کارهاى تشریفاتى و ویترینى چرا که «نمایش دادن کار فرهنگى، نه اینکه فایدهاى ندارد؛ ضرر هم دارد، در زمینهى فرهنگ باید دنبال کارهاى محتوایى و اصیل و واقعى رفت، که امروز نیاز عمدهى کشور هم این است.»
